نتایج یازده گانه این 40 روز

دیروز یکی از دوستانم گفت که همه چیز تمام شد و هیچ نتیجه ای از انتخابات نگرفتیم. به نظرم این طور برخورد کردن با این اتفاق بزرگ درست نیست. این نتیجه های مثبت به ذهن من می رسد؛

1- افزایش متوسط آگاهی سیاسی و اجتماعی مردم
2- دغدغه دار شدن آدم هایی که کاری به این کارها نداشتند
3- روی برگرداندن بعضی از طرفداران حاکمیت از آن ها
4- فراگرفتن شیوه های اعتراض مدنی و مسالمت آمیز (انتخاب رنگ، الله اکبر پشت بام ها، تجمع های سکوت، شعارهای مدنی، نوشتن روی پول، علامت V روی دیوار، هوا فرستادن بادکنک های سبز، زدن اتو به برق ساعت 9، استفاده از فضای مجازی فیس بوک و توئیتر و فرندفید)
5- بیشتر شدن شکاف در حاکمیت
6- مخابره شدن تصویری دیگرگون از مردم ایران به سراسر دنیا
7- نزدیک تر شدن اصلاح طلبان به دیگر جنبش های اجتماعی
8- همبستگی ایرانیان خارج از کشور با یکدیگر با وجود خاستگاه ها و ایدولوژی های متفاوت
9- پیدا کردن رهبرانی نسبتاً شجاع و باتدبیر برای ادامه ی اعتراضات مسالمت آمیز و قانونی (موسوی و کروبی)
10- عرفی شدن بعضی مراسم های حکومتی (نماز جمعه، مراسم ترحیم پسر یکی از نزدیکان به حاکمیت)
11- ادامه پیدا کردن اعتراضات در اعیاد ملی و مذهبی و گردهمایی های مردمی با توجه به عمق اتفاق و ایستادگی رهبران جنبش

و البته موارد دیگری که شاید به ذهن من نرسد.